Magaderin

ตอนพิเศษส่งท้าย 

 

ปัง! เสียงปิดประตูรถตามมาด้วยสองร่างที่กำลังฉุดยื้อกันลงมาอย่างทุลักทุเลเต็มที ฮิบาริกำลังสนุกกับการได้กลั่นแกล้งร่างเล็กอันเป็นที่รักของเขาอย่างมีความสุข ในขณะที่อีกฝ่ายก็ยังคงดื้อดึงไม่ได้ดั่งใจเขาเหมือนเคย

 

“ปล่อยผมนะครับคุณฮิบาริ ผมเดินเองดีๆก็ได้ อายลูกน้องของคุณบ้างเถอะ”ประโยคหลังกระซิบเสียงเบาพลางหน้าแดงก่ำ

 

“นายจะอายอะไรอีก ในที่นี้ไม่ว่าใครหน้าไหนก็รู้อยู่แล้วว่านายน่ะอยู่ในฐานะอะไร หึ”ฮิบาริกระซิบพลางอุ้มร่างเล็กเดินเข้าคฤหาสน์นามิโมริอย่างไม่สนใจอาการขัดขืนของคนดื้ออีก

 

“คุซาคาเบะ อย่าให้ใครมารบกวนฉันและภรรยาล่ะ”ฮิบาริหันมาสั่งเสียงเข้มพร้อมกับเน้นคำสุดท้ายอย่างจงใจแกล้งคนในอ้อมกอด สึนะหน้าแดงก่ำพร้อมกับซุกใบหน้าลงกับอกแกร่งของอีกฝ่าย

 

“หึ ฉันจะรักนายให้สมกับที่รอคอยเลยสึนะโยชิ”ฮิบาริพูดจบก็ประทับริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มและไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อน่าลิ้มลองและค่อยๆแทรกลิ้นเข้าไปในปากลิ้มรสหวานช่ำอย่างหนำใจ ขณะที่เท้ายังคงก้าวเดินเข้าห้องนอนไปช้าๆอ้อยอิ่งไม่รีบร้อนนัก คุซาคาเบะปิดประตูห้องให้ด้วยสีหน้าที่เกินบรรยาย

 

“แฮ่กๆ นี่คุณจะบ้าเหรอครับ คุณคุซาคาเบะยังไม่ได้ปิดประตูเลยนะ”สึนะที่ถอนริมฝีปากออกเอ่ยตำหนิอย่างเขินอาย ฮิบาริกระหยิ่มยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 

“ก็บอกแล้วไงคนที่นี่เขารู้กันหมดแหละว่านายเป็นภรรยาฉัน”

 

“คุณนี่!”สึนะหน้าแดงก่ำกว่าเดิมเสียอีกกับคำว่า ‘ภรรยา’

 

“ไม่เอาน่ะ มาให้ฉันกินนายเสียดีๆ”

 

“อ้ะ!”สึนะสะดุ้งเมื่อถูกผลักลงกับเตียงนอนนุ่มสีขาวสนิทขนาดคิงไซส์และถูกร่างสูงตามขึ้นมาทาบทับจูบไซร้พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อไล่ลงมาจนถึงซิปกางเกง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปกปิดร่างกายขาวนวลนี้ถูกปลดเปลื้องออกไปจนหมด เหลือไว้เพียงร่างเปลือยเปล่าที่ฮิบาริหลงใหลนัก

 

“จุ๊บ”ทุกซอกทุกตารางของอณูผิวถูกแต่งแต้มด้วยริมฝีปากสีกุหลาบเป็นร่องรอยที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของจนหมด ฮิบาริจูบไซร้ไล่ลงมาจนถึงแท่งเนื้อสีชมพูสวยก่อนที่จะลิ้มรสมันอย่างไม่นึกรังเกียจสร้างความเสียวกระสันให้กับอีกฝ่ายยิ่งนัก

 

“อ้ะ! อ๊า!~”สึนะครางเสียงใสแม้จะพยายามเอามือปกปิดริมฝีปากที่ก้องเสียงร้องน่าอายออกมาเท่าใดก็ไม่อาจทำได้ดังใจคิด

 

“คุณฮิบาริ!~”ส่งเสียงร้องเรียกชื่อคนรักด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ ดวงตาหวานชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำตา

 

มันช่างยั่วเย้าเขาเสียจริงเชียว

 

“ทำหน้าแบบนั้นแสดงว่าอยากจะถูกกินไวๆสินะ นายนี่ไม่เคยทำให้ฉันอดทนได้จริงๆ”ฮิบาริยิ้มพลางพละตัวออกจากแท่งเนื้อร้อนสีชมพูของร่างเล็กและจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออกทุกชิ้นจนเหลือเพียงร่างกายกำยำสมส่วนแบบชายชาตรีที่ไม่ว่ามองกี่ทีก็ช่างชวนเสน่ห์

 

“ทำให้ฉันบ้างสิ”ฮิบาริเอ่ยพร้อมกับคร่อมตัวลงในระยะแกนกลางของเขาใกล้กับริมฝีปากของอีกฝ่าย สึนะหน้าแดงก่ำก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นมาคว้าแท่งเนื้อร้อนที่ตั้งชูชันและใหญ่กว่าของเขามากหลายเท่าขึ้นมาดูดเม้มอย่างเก้ๆกังๆ

 

“อ้ะ อย่าใช้ฟันนะ ค่อยๆใช้ลิ้น นั่นแหละดีมาก อ๊า~”ฮิบาริครางอย่างสุขสมและพยายามสอนอีกฝ่ายที่ด้อยประสบการณ์ให้ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

ทำอย่างนั้นได้สักพักน้ำสีขาวก็พวยพุ่งออกมาจากแท่งเนื้อร้อนใหญ่นั่นจนเต็มโพรงปากเล็ก สึนะสำลักไอคอกแค่กออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ฮิบาริลดตัวลงพร้อมกับใช้มือปาดที่ริมฝีปากให้อีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

 

“ขอโทษนะ ฉันห้ามตัวเองไว้ไม่ไหวจริงๆ”

 

“ไม่เป็นไรครับ”สึนะเอ่ยพร้อมด้วยรอยยิ้ม แม้จะไม่ค่อยคุ้นเคยรสชาติเฝื่อนๆนี้นักแต่ถ้าเป็นของคนรักเขาก็ไม่นึกรังเกียจมัน

 

ว่าแล้วฮิบาริก็ไม่รอช้าจับต้นขาขาวของคนรักแยกออกทันทีพร้อมกับใช้นิ้วแหย่เข้าไปที่ช่องทางรักสีชมพูที่ปิดสนิทเพราะไม่เคยถูกสัมผัสมายาวนานทีละนิ้วสองนิ้วจนครบสามนิ้วช้าๆอย่างใจเย็น

 

“อ้ะ!”สึนะนิ่วหน้าเล็กน้อย จะกี่ทีเขาก็ยังไม่เคยชินกับมันนัก ฮิบาริเอี้ยวตัวลงมาจูบปลอบโยนคนรักทันทีเพื่อที่จะช่วยคลายความเจ็บปวดนี้ลงได้บ้าง

 

“ฉันจะไม่รีบร้อนนะ จะอ่อนโยนกับนายมากที่สุด อย่ากลัวเลยนะ”ฮิบาริจูบซับที่เปลือกตาของอีกฝ่ายก่อนที่จะค่อยดึงนิ้วทั้งสามออกมาจากช่องทางรักและสอดแทรกแกนกายที่ใหญ่กว่านิ้วนั้นลงไปช้าๆ

 

“จะเจ็บครับ คุณฮิบาริ”สึนะน้ำตาคลอร้องบอกอีกฝ่ายเสียงเบา ขณะที่แกนกายฝังลึกเข้าไปได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ฮิบาริหลับตาลองพร้อมกับค่อยๆขยับแกนกายตนกระแทกเข้าไปช้าๆพร้อมกับยกสะโพกของร่างเล็กให้สูงขึ้นเพื่อสะดวกแก่การสอดใส่และไม่ให้เจ็บมากขึ้น

 

“อ่ะ อ๊ะ อ๊า!~”สึนะครางเสียงดังพร้อมกับถลาตัวขึ้นโอบกอดร่างอีกฝ่ายแน่น เล็บทั้งสิบจิกเข้าที่แผงหลังของคนรัก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ฮิบาริสอดใส่แกนกายได้เข้าไปจนสุด

 

“อืมม~”ฮิบาริครางอย่างสุขสมเมื่อช่องทางค่อยๆคุ้นเคยกับสิ่งแปลกปลอมที่เข้าไปทีละนิด เขาก็ค่อยๆกระแทกแกนกายถี่ขึ้นเรื่อยๆจนเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ

 

“เข้าไปลึกกว่านี้ได้ไหม สึนะโยชิ~”ฮิบาริเอ่ยถามในขณะที่ส่วนล่างยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดีต่อไปเรื่อยๆ สึนะหน้าแดงก่ำทั้งรู้สึกดีแต่ก็กลัว

 

“ฉันให้สัญญา ว่าฉันจะไม่รุนแรงกับนาย”ฮิบาริยิ้มพลางค่อยๆขยับกายออกแล้วกระแทกเข้าไปจนสุดและลึกกว่าเดิมจนร่างบางในอ้อมอกส่งเสียงร้องครางดังอย่างสุขสมเพราะถูกจุดที่ทำให้รู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์

 

“อ้ะ เอาอีก คุณฮิบาริ อื้อ~”สึนะที่รู้สึกสุขเสียจนราวกับล่องลอยอยู่บนสวรรค์เอ่ยบอกจนลืมความอายที่มีทั้งหมดไป ฮิบาริกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะกระแทกกายหนักถี่ขึ้นกว่าเดิมจนถึงจุดหมายปลายทางรัก

 

น้ำสีขาวขุ่นไหลลงจากช่องทางรักสีชมพูเต็มขาเล็กทั้งสองข้าง ฮิบาริล้มตัวลงทาบทับร่างของคนรักอย่างต้องการพักหอบหายใจขณะที่แกนกายยังคงฝังลึกอยู่ที่เดิมของมัน

 

“แฮ่กๆ”สึนะหอบหายใจพร้อมกับขยับตัวดันคนรักออกห่าง แต่ทว่ากลับถูกดึงให้ใกล้ชิดกว่าเดิมพร้อมทั้งส่วนร่างที่ค่อยๆขยายตัวจนพาให้ตกใจ

 

“คุณฮิบาริ!”

 

“เพราะนายนะมันถึงเป็นแบบนี้”ฮิบาริยิ้มกริ่มพลางแกล้งกระตุกกายเล็กน้อยให้อีกฝ่ายรู้สึกมีอารมณ์ร่วม สึนะนิ่วหน้าอย่างเสียวกระสันพร้อมกับทุบที่แผงอกกำยำเบาๆ

 

“อย่าแกล้งกันสิครับ”

 

“ก็นายอยากทำตัวน่ารักเองนี่”

 

“คุณฮิบาริ”ร่างเล็กค้อนก่อนที่จะส่งสายตาเว้าวอนเป็นสัญญาณอ้อนขอจากอีกฝ่ายเพราะเริ่มรู้สึกมีอารมณ์บ้างแล้ว

 

“เรียกเคียวยะก่อนสิ แล้วฉันจะทำตามที่นายขอ”ร่างสูงเอ่ยบอกอย่างเจ้าเล่ห์ จนอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำอีกครั้งเพราะรู้สึกไม่ชินกับเรื่องนี้มาก่อน ให้เรียกชื่อเฉยๆน่ะเหรอ เรา...ไม่เคยเรียก ทำตัวไม่ค่อยจะถูกเลยแฮะ ที่รู้ๆคือรู้สึกเขินมากๆเลย

 

“ว่าไง”

 

“อ้ะ!”สึนะครางเล็กน้อยเมื่อถูกอีกฝ่ายแกล้งกระตุกกายเบาๆอีกครั้ง ก่อนที่จะก้มหน้างุดแล้วส่งเสียงเบาๆ

 

“คะ..เคียวยะ”

 

จุ๊บ!~

 

“ดีมากเด็กน้อยของฉัน มาทำต่อกันดีกว่านะ”

 

“เดี๋ยวก่อนครับ”

 

“มีอะไรเหรอ?”ฮิบาริที่กำลังจะเคลื่อนกายทำหน้าฉงนที่ถูกอีกฝ่ายห้ามปรามขึ้นมา

 

“ผมรักคุณครับ”สึนะบอกอีกฝ่ายพลางยิ้มกว้างให้อย่างน่ารัก ทำเอาคนตัวโตใจเต้นโครมครามอีกครั้ง เหมือนถูกแกล้งเพราะรู้ว่าแพ้คำว่ารักจากคนตรงหน้านี้ ใบหน้าคมแดงก่ำก่อนที่จะหลุดหัวเราะออกมาน้อยๆก่อนที่จะก้มลงไปกระซิบข้างหูให้อีกฝ่ายใจเต้นตึกตักบ้างเช่นกัน

 

“ฉันก็รักนาย สึนะโยชิ”

The End

 

อย่าลืมกลับไปเม้นท์ให้ด้วยเน้อ ^O^ ขอบคุณมากค่ะ >///<